İpli kukla

Beni mahveden rüzgar,
Çan sesleri tozlu ağaçlar...

Aklım kırık dökük 
Unutmuş kırlangıçları

Bağıranlar,  ağlayanlar uzakta…

Mahpushane de saray düşlenmez-
İçim döne döne tırmanıyor dağlara

Ki ölü dağın çürük dişli ağzıdır, 
Kişi burada -
Dikilemez, oturamaz, yatamaz-
Sessizlik- sevemez-

Üstelik sessizlik de yok-
Sen gök gürlemesisin 
Yağmursuz,-  çile  dağı-

Sonsuz ovalarda,
Anaların yaktığı ağıtı duyuyor musun?

 rengin özesmi

nefes kuşu

Düşe kalka

Kaç  saat kaldı ölüme
Bir yalnız sokağın elinden tutup geldim
Sana biraz yalnızlık getirdim

Uzun kollu bir gece yarısıydın
Uyandın uyandın yeniden doğurdun kendini
Mavi mürekkeple yazmayın şiir üşüyor dedin

Koruyup kolladığın kimdi
Anne off annecim 
Bir istiridye inciyi saklıyor hala
İçimde küçük güvercinler büyüyor anne

Öfkeli karıncalar arapça yazının içinde geziniyorlar

Bir karınca duası
Defterlerin arasında kurutulmuş bir kelebek ölüsü acı

(bir kelebek ölüsüydü
belki hatırladığın)

Memelerinden mor sütünden içtim
Annecim seni kollarımda saklamak istedim
Senden uyanmak istemedim

(unuttuğun çocuğun içinde ağlıyor olabilir-
terk ettiğin şiirler seni arıyor olabilir-)

Sayılarla işgal edilmiş bir imkansızdır senin ömrün…

rengin özesmi

nefes kuşu

Unutulmuş mektuplar 
                                                                 ''artık başka bir şehirdeydim, sokaklarda

                                                                  saksafon ve banço çalıyordu''

                                                                                                               Enis Batur

Ayrılık…

Başka nasıl anlatılabilir 
Bilmiyorum…

Günlerden salı aylardan mayıs
Sokaklara güneş yağıyor
Sen yoksun kırık kalbim

Yeri değiştirilemeyen siz de
Bana benzersiniz
Anahtarı kaybolmuş bir odanın kapısındayım

Annem yok koyu kırmızı keder 
Ve çocukluğum yan yana

Unutulmuş mektuplar
Rüzgar…

Acının kenarında köşesinde akşamın
Bir tablonun arkasında
Başka bir yol 
Bırak…

Anneme beyaz atlar gerek
Ben içki- yosun, 
Bir tekne kar,
Biraz beyaz istiyorum.

 rengin özesmi

nefes kuşu

İşkil

Dalganın merdiveninden kaydı kadın…

Ey gecenin yalnız gezginleri 
Yaşadık esirgendik susacağız

Eskimiş bu yerler bu döngü bahanesiz

Sana duygunu göstereceğim
Dönüp duran kağıdı
Duvara tuttur
Duvara karışsın kadın

Kapıda bir çocuk kalır
Zamana tutunur…

Yangınlı işkilli bir gece 
Taş’ a yakut’ a senin boynuna
Gecenin yüzüne saçların…

Yeniyi eskiyi boynuna astıran
Zamanı aldatan yeminler edeceğiz…

Buzdan aynayı kızıla boya
Kan…
Kimseler görmesin dalgın zamanı gecenin
Kan…

Kendini gecenin içine sakla
Kendini dalganın içine sakla
Kendini bahtının içine sakla
Kan…

 rengin özesmi

nefes kuşu

Geceye

Ey gece

Darmadağın ettiğin suretimi
Hasret çeken duvara as

Eteğimden dökülen kan geceye aksın

Kendine acılar örersin
Bir kadının deniz düşlerinden
Mahirse hüznün

Bu sonuncu soğuk mevsimin
Rüzgar dargın
Bakış gizli 
Mavi uykusuz

Derininden tesellisiz siyah 
Hür değil
Sökül gece

 rengin özesmi

nefes kuşu

Kimsesiz nefes

Çekimsiz akşamlarda deliren ümitsiz kalem
O biçimsiz duman 
Bakır sinilerde dağıtılan gece düşlerinden 

Üşümüş bir beyaz leke ölümsüz cümlede
Yüzün hayal zaman 

Şiir derin sularda çamurlu yorgunluk
Sesin ölüler aleminde bir sığıntı

Boş gözlerle baktığın kağıtta kızıl kıyamet
İllaki kum gözlerine sürgün 

Ölüm sadece bir nefeslik uzaklık
Başka’ da kaybolmak 

Döndün kimsesizlik boşluğuna…

 rENGİN Özesmi

nefes kuşu

ÇİNGENE Rengin Özesmi Qaraçı ÖZÜNə yeni bir sabah çəkir qaraçı Evin kölgəsi üşüyür hərkəgünah bilmədiyi gizli səbətrən əlvedasız sözlər yığılmış EVDə qaraçının içi dar savrulmuş yuxudan ağlayır səsini yavaşça çoxaldaraq görüntüləri dərinləşdirib ağlayır tənəkəli məhlədə GÜVərçin qaraçı ən çok səsev niər ən çok sənin əlinə yaraşır xəYal kimi əsən yelindtr suyundan quşundan pişiyindtr dar yollarından keçib məhəlləsinin Fotoğrafları çərcbenvəsizləşdirib ağlayır qaraçı gülümsə qaraçı əkayık qırıq tökük faytonunda uyu qaraçı əylən saçına cındır Bağla bəyaz köpük Qara Uzunə yaraşsın Çeviren:hümmet şahbazi